Verwachtingen

0

Sofie zit in de trein om haar vriend Matte op te halen, die drie weken door Ierland is getrokken. Sofie is bang. Om Matte terug te zien, want ze zijn met ruzie uit elkaar gegaan. Om wat ze Matte moet vertellen, want ze heeft ontdekt dat ze zwanger is. Sofie is boos. Op Matte, omdat hij er niet is nu ze hem nodig heeft. Op het leven, omdat het haar zo’n streek levert. Maar het meest van al mist Sofie Matte. Ze mist zijn knuffels, zijn kussen en zijn krokodillenverhalen. Terwijl de trein voortdendert, razen de gedachten door Sofies hoofd. Ze heeft het gevoel dat ze niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk op een trein zit. Een die de verkeerde richting uitraast.
Een teder verhaal over kiezen en kwetsen, over krokodillen en vooral over de liefde.

Eerste zin(nen):
“Wat zie je?”
Ik tuurde naar de enkele schapenwolkjes die door de strak blauwe hemel gleden. De zon scheen zo fel dat ik mijn ogen tot spleetjes moest knijpen. Ik zag een champignon voorbijdrijven in de lucht. Matte kennende, zou dat wel niet zijn wat hij zag.
“Een palmboom?” probeerde ik.

Clavis, 2006

Er zijn nog geen reacties. Als eerste een reactie geven?

REACTIE TOEVOEGEN