Zilt

2

Wanneer Eve tegen haar zin van de stad naar het platteland verhuist, steekt alles in de nieuwe omgeving haar tegen. Ze mist haar vrienden, haar eigen kamer, de stad met al zijn drukte. In plaats daarvan krijgt ze een oud, vervallen huis in een dorp waar ze niemand kent en niets te beleven valt. Maar hoe harder Eve zich tegen het huis verzet, hoe meer het zich in haar leven wringt. Stukje bij beetje ontdekt ze wat zich achter de bouwvallige buitenkant verschuilt. Wie is Belle en wat is er al die jaren geleden gebeurd? Het laat haar allesbehalve onberoerd. Net als de nieuwe omgeving. Tussen de werken door sluit Eve hechte vriendschappen en beleeft ze haar eerste prille liefde. Het wordt een zomer vol verbouwingen, verhalen, vriendschap en liefde.
Een meeslepend en warm verhaal over een zomer waaruit blijkt dat het leven en de liefde niet altijd zoet zijn, soms zijn ze beter zout.

Eerste zin(nen):
“We gaan een huis kopen.”
“We hebben het eigenlijk al gekocht,” verbetert mama.
“Dicht tegen de Nederlandse grens.” Papa kijkt stralend de kamer rond.
“Midden in het groen, een aangename buurt.” Mama kijkt nu ook op, maar ze blijft zenuwachtig met haar trouwring spelen.
“Ik verhuis niet.”

Clavis, 2007

Zilt werd in het Duits uitgegeven bij Coppenrath onder de titel Salzige Küsse.

    • Patricia
    • 20/08/2016
    Beantwoorden

    Het is belangrijk voor me … Zou u het in theorie te maken, brengen een tweede deel van "Zilt"? Ik zou graag willen weten hoe verder te gaan met Belle en Luke! En met Eva en Jonas! Ik zou blij zijn als je me terug te schrijven.

    • Dag Patricia

      Zo fijn om te horen dat je meeleeft met Belle, Lukas, Eva en Jonas! Je bent niet de eerste die me vraagt naar een vervolg, maar het is niet de bedoeling dat dat er ook komt. In mijn hoofd is dat er uiteraard wel, maar ik vind dat elke lezer voor zichzelf mag uitmaken hoe het met hen verder gaat.

      groetjes

      Tine

      Guten Tag Patricia

      So schön zu hören, dass Sie mit Belle, Lukas, Eva und Jonas sympathisieren! Mehrere Leser fragen für eine Fortsetzung. In meinem Kopf gibt es natürlich eine Forsetzung, aber ich denke dass jeder Leser für sich selbst entscheiden muss, wie es ihnen ergeht.

      freundliche Grüße

      Tine

REACTIE TOEVOEGEN